تبلیغات اینترنتیclose
آیت الله بهجت، مربی مأیوس از تربیت!
 
دايره نظرسنجي تشيع
دايره نظرسنجي تشيع
شنبه 6 آبان 1396 :: نويسنده : رامین کرمی

 

در گذشته نیز نوشتیم که مرحوم بهجت (ره) علی‌رغم این که جمعی می‌کوشند ایشان را به عنوان «استاد تربیت» و «پیر راه» معرفی کنند، هیچگاه برنامه‌ای برای تربیت، ارائه نداد و از موعظه‌های کلی و پراکنده‌ای که از ایشان برجای مانده، نمی‌توان جزئیات را به دست آورد.آنچه از ایشان در دست ماست، دستورالعمل‌هایی با لحن تند و به صورت کلی است که از سر بی‌حوصلگی یا مأیوس بودن از تأثیر، نوشته یا گفته شده است. در زیر، دو نمونه از این کلی‌گویی‌ها را بخوانید:

****************
بسمه تعالی

الحمدلله وحده، والصلاه علی سید انبیائه و علی آله الطیبین و اللعن علی اعدائهم اجمعین.
جماعتی از مؤمنین و مؤمنات، طالب نصحیت هستند، بر این مطالبه، اشکالاتی وارد است، از آن جمله:
۱ ـ نصیحت در جزئیات است و موعظه اعمّ از کلیات و جزئیات است، ناشناس‌ها همدیگر را نصیحت نمی‌کنند.
۲ ـ «مَنْ عَمِلَ بِمَا عَلِمَ وَرَّثَهُ اللَهُ عِلْمَ مَا لَمْ یعْلَمْ»، «(من عمل بما علم) کفی علم ما لم یعلم»، «وَالَّذِینَ جَاهَدُواْ فِینَا لَنَهْدِینَّهُمْ سُبُلَناَ»
به آنچه می‌دانید عمل کنید و در آنچه نمی‌دانید احتیاط کنید تا روشن شود و اگر روشن نشد، بدانید که بعضِ معلومات را زیر پا گذشته‌اید، طلب موعظه از غیر عامل، محل اعتراض است و قطعاً مواعظی را شنیده‌اید و می‌دانید، عمل نکردید وگرنه روشن بودید.
۳ ـ همه می‌دانند که «رساله عملیه»‌ را باید بنگرند و بخوانند و بفهمند و تطبیع عمل بر آن نمایند و حلال و حرام را با آن تشخیص بدهند؛ پس نمی‌توانند بگویند: «ما نمی‌دانیم چه بکنیم و چه نکنیم».
۴ ـ کسانی که به آن‌ها عقیده دارید، نظر به اعمال آن‌ها نمایید، آنچه می‌کنند از روی اختیار بکنید و آنچه نمی‌کنند از روی اختیار نکنید؛ و این از بهترین راه‌های وصول به مقاصد عالیه است «وَ کُونُوا دُعَاهً إِلَى أَنْفُسِکُمْ بِغَیرِ أَلْسِنَتِکُمْ»، مواعظ عملیه بالاتر و مؤثرتر از مواعظ قولیه است.
۵ ـ از واضحات است که خواندن قرآن در هر روز و ادعیه مناسبه اوقات و امکنه در تعقیبات و غیر آن‌ها و کثرت تردد در مساجد و مشاهد مشرّفه و زیارت علما و صلحا و همنشینی با آن‌ها از مرضیات خدا و رسول(ص) است و باید روز به روز مراقب زیادتی بصیرت و انس به عبادت و تلاوت و زیارت باشد.
و بر عکس، کثرت مجالست با اهل غفلت، مزید قساوت و تاریکی قلب و استیحاش از عبادت و زیارات است، از این جهت است که احوال حسنه حاصل از عبادات و زیارات و تلاوت‌ها، به سبب مجالست با ضعفا در ایمان، به سوء حال و نقصان مبدّل می‌شوند، پس مجالست با ضعیف الایمان ـ در غیر اضطرار و برای غیر هدایت آن‌ها ـ سبب می‌شود که ملکات حسنه خود را از دست بدهد، بلکه اخلاق فاسده آن‌ها را یاد بگیرد: «جاالِسُوا مَنْ یذَکِّرُکُمُ اللّهَ رُؤْیتُهُ، وَ یزِیدُ فِى عِلْمِکُمْ مَنْطِقُهُ، وَ یرَغِّبُکُمْ فِى الاْآخِرَهِ عَمَلُهُ»
۶ ـ از واضحات است که ترک معصیت در اعتقاد و عمل بی‌نیاز می‌کند از غیر آن، یعنی غیر محتاج است به آن و او محتاج غیر نیست، بلکه مولّد حسنات و دافع سیئات است: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیعْبُدُونِ»، یعنی عبودیتِ ترکِ معصیت در عقیده و عمل.
بعضی گمان می‌کنند که ما از ترک معصیت عبور کرده‌ایم! غافلند از اینکه معصیت، اختصاص به کبائر معروفه ندارد، بلکه اصرار بر صغائر هم کبیره است؛ مثلاً نگاه تند به مطیع برای تخویف، ایذاء مُحرّم است؛ و تبسم به عاصی برای تشویق، اعانت بر معصیت است.
محاسن اخلاق شرعیه و مفاسد اخلاق شرعیه در کتب و رسائل عملیه متبین شده‌اند.
دوری از علماء و صلحا سبب می‌شود که سارقین دین، فرصت را غنیمت بشمارند و ایمان و اهلش را بخرند به ثمن‌های بَخْس و غیر مبارک، همه اینها مجرّب و دیده شده است.
از خدا می‌خواهیم که عیدی ما را در اعیاد شریفه اسلام و ایمان،‌ موفقیت به عزم راسخ ثابت دائم بر ترک معصیت قرار بدهد که مفتاح سعادت دنیویه و اخرویه است تا اینکه ترک معصیت ملکه بشود؛ و معصیت برای صاحب ملکه، به منزله زهر خوردن برای تشنه است یا میته خوردن برای گرسنه است.
البته اگر این راه تا آخر مشکل بود به سهولت و رغبت منتهی نمی‌شد، مورد تکلیف، ترغیب و تشویق از خالق قادر مهربان نمی‌شد.

« وَمَا تَوْفِیقِی إِلاَّ بِاللّهِ عَلَیهِ تَوَکَّلْتُ وَ إِلَیهِ أُنِیبُ»
الحمدلله أولاً وآخراً، والصلاه علی محمد وآله الطاهرین واللعن الدائم علی أعدائهم أجمعین
۱۷ ربیع المولود ۱۴۱۹ قمری
مطابق با ۲۱ تیر ماه ۱۳۷۷ شمسی

*******************
باسمه تعالی

همه می‌دانیم که رضای خداوند اجل ـ با آنکه غنی بالذات و احتیاج به ایمان بندگان و لوازم ایمان آن‌ها ندارد ـ در این است (که) بندگان همیشه در مقام تقرب به او باشند.
پس می‌دانیم که برای حاجت بندگان به تقرب به مبدأ الطاف و به ادامه تقرب به درگاه الهی،‌ محبت به یاد او و ادامه یاد او دارد.
پس می‌دانیم به درجه اشتغال به یاد او، انتفاع ما از تقرب به او خواهد بود و در طاعت و خدمت او هر قدر کوشا باشیم به همان درجه مقرّب و منتفّع و به قرب خواهیم بود و فرق بین ما و سلمان ـ سلام‌الله علیه ـ در درجه طاعت و یاد او ـ که مؤثر در درجه قرب ما است ـ خواهد بود.
و آنچه می‌دانیم که اعمالی در دنیا محل ابتلای ما خواهد شد، باید بدانیم که آن‌ها هر کدام مورد رضای خدا است، ایضاً خدمت و عبادت و طاعت او محسوب است. پس باید بدانیم که هدف باید این باشد که تمام عمر، صرف در یاد خدا و طاعت او و عبادت باشد تا به آخرین درچه قرب مستعد خودمان برسیم، وگرنه بعد از آنکه دیدیم بعضی به مقامات عالیه رسیدند و ما بی‌جهت عقب ماندیم پشیمان خواهیم شد.

 

وفقنا الله لترک الاشتغال بغیر رضاه، بمحمد و آله صلوات‌ الله علیهم اجمعین.
مشهد مقدس
چهارشنبه ۲۴ مرداد ماه ۱۳۷۵ هـ.ش
مطابق با ربیع الاول ۱۴۱۷ هـ.ق



نوع مطلب : | بازدید : 3
برچسب ها : حاج فردوسي,منهاج فردوسيان,قرآن,عرفان,اسلام ناب,تشيع خالص,سير و سلوک,سير الي الله,معرفت,معرفة الله,قاضي,علامه طباطبايي,علامه طهراني,منهاجي,نقد منهاج فردوسيان,اشکالات منهاج فردوسيان,اشکال حاج فردوسي,ظهور,امام زمان,امام عصر,بهجت,آيت الله بهجت,سيد هاشم حداد,پناهيان,محمد شجاعي,مرکز نشر,آيت الله,تصوف,صوفي,رسم الخط,قرآن,القرآن العظيم,القرآن العزيز,القرآن المجيد,رسم الخط حاج فردوسي,رسم الاملاء,




درباره وبلاگ


آمار کاربران
نام کاربری :
رمز عبور :
ثبت نام عضو جدید
فراموشي رمز عبور

مطالب تصادفی
[sc:Post_Title] بازدید: [sc:Post_Hit]
آرشيو وبلاگ
خبرنامه
جستجو
آمار وبلاگ
» آنلاین : 1
» بازدید امروز : 51
» بازدید دیروز : 0
» بازدید هفته گذشته : 52
» بازدید ماه گذشته : 164
» بازدید سال گذشته : 164
» کل بازدید : 172
» کل مطالب : 11
» نظرات : 0
» رنک گوگل :
 
 
طراحی: مای تم - قدرت گرفته از: سرویس وبلاگدهی ایران